AudioCafe

A właściwie film dokumentalny.
Ogląda się go inaczej niż inne filmy czy seriale. Bo wszystko tam ukazane jest prawdziwe. Radość czy cierpienie...
Bardzo często oglądam różne filmy dokumentalne. Zwłaszcza te starsze, ukazujące świat i ludzi, którzy już dawno odeszli i pozostali wyłącznie w pamięci i na tych filmach właśnie. To taki rodzaj maszyny czasu. Portal do świata innego pod każdym względem od tego teraz. Samochody, ubrania, styl mowy. Czasami zastanawiam się jak potoczyły się losy pokazanego małego dziecka, o którym wiem, że już dawno minęło całe jego życie. Czy też innych ludzi nie zdających sobie sprawy z nadchodzących przyszłych zdarzeń...

Poniżej niesamowity dokument o człowieku, który chyba jako jeden z nielicznych może powiedzieć o sobie, że jest naprawdę wolny.
Reżyseria: Anna Więckowska, 2007.
,,Człowiek jest niewolnikiem swojego stanu posiadania" - tak uważa główny bohater tego filmu... Wieczorem, na spokojnie, oglądnijcie - to tylko niecałe pół godziny.

Obejrzałem pierwszy filmik dotyczący hipotezy Riemanna. Na pewno jest jakaś zasada dotycząca liczb pierwszych. Prędzej czy później ją poznamy. Wszystkim w świecie czy w kosmosie rządzą reguły i tu raczej odstępstwa od tego nie przewiduję. Ale jedno zdanie było w tym filmie ciekawe... Że niektórzy matematycy chcą dzięki temu poznać tak zwany "kod Boga" - a moim zdaniem, chcą naukowo dowieść jego istnienia. I to wtedy nastąpi koniec świata :)


/kolejne zapodam sobie w wolnej chwili/

Rozprawianie o istnieniu bądź nie istnieniu Boga skończyło się dla mnie  w pierwszym rozdziale Mistrza i Małgorzaty . Dalej było już tylko jeszcze ciekawiej ...

"Spójrz jaki słodki... wspaniale jest być ciągle mamą noworodka... nigdy nie wyrasta z ubranek i ich nie brudzi..."

Po prostu... Moje sztuczne dziecko

I jeśli kogoś zaciekawiło ciąg dalszy...

Tesla...

Każde kolejne pokolenie ludzi przejmowało już istniejące zdobycze cywilizacyjne i je następnie rozwijało. Ale drastyczną różnicę pomiędzy nimi można było dopiero zauważyć po zgoła kilkuset latach. Czy zauważyliście, że w historii ludzkości zawsze pojawiali się ludzie, którzy bardziej niż mocno wybijali się ponad ówczesną średnią? Gdyby to zobrazować graficznie to nagle na linii lekko pofałdowanej wyrasta pik wysoko w górę. Jakby te osoby nie pochodziły z tego czasu, ale pojawiały się skądś celowo w celu przyśpieszenia naszego rozwoju. Technicznego i mentalnego...

Starożytni zachwycali się automatem, który po wrzuceniu monety nalewał wodę do kubka, samogrającymi melodię organami. Dziwili się na widok drzwi, które tez same otwierały się, kiedy tylko ktoś do nich podchodził... Niestety, nie potrafię już odnaleźć dokumentu, który o tych wszystkich cudach starożytnego świata swego czasu oglądałem. Opowiadał o bodaj kilku wybitnych geniuszach nauki tamtego okresu i ich dokonaniach. O właśnie takich ludziach jakby pochodzących nie z własnej epoki...

Tu tylko taka namiastka:

Życie na śmietnisku. Bez absolutnie żadnych perspektyw na jego polepszenie - to dopiero sztuka.
Warto obejrzeć w całości:

Cytat: Darion w 22 Kwiecień 2018, 12:14:34Każde kolejne pokolenie ludzi przejmowało już istniejące zdobycze cywilizacyjne i je następnie rozwijało.

Dawno już miałem odpowiedzieć, ale tak jakoś nie wychodziło. A chodzi o to, że niezupełnie tak było. W historii Ziemi nie  jeden raz upadały cywilizacje. Niektóre bez śladu, po sobie zostawiały nikłe ślady. Pocieszające jest to, że nie wszystko było dziełem zniszczenia ludzi z basenu Morza Śródziemnego. W obu Amerykach odkrywane są dziś ślady archeologiczne cywilizacji sprzed ponad 4 tysięcy lat, a więc starszych niż Imperium Rzymskie. Pojawiły się przypuszczenia, że cywilizacje Inków, Azteków i Majów są "pogrobowcami" tych wcześniejszych i nie potrafiły im już dorównać. Majowie w zasadzie zniknęli zanim pojawił się biały Europejczyk. Być może to samo stałoby się z Inkami i Aztekami, gdyby mieli szansę na naturalny cykl?

Także w naszej części świata mamy do czynienia z upadkiem cywilizacyjnym. Starożytni Egipcjanie, Grecy, a potem w pewnym stopniu Rzymianie cieszyli się wielkimi dokonaniami nauki i techniki. Nie wynaleźli praktycznego zastosowania elektryczności, ale znali ją i potrafili nawet skonstruować baterie. Wiedzieli, że Ziemia jest kulistą planetą w kosmosie. Na długo przed obowiązującym w Średniowieczu Ptolemeuszem byli astronomowie, którzy twierdzili, że Słońce stanowi centrum naszego układu. Hydraulika starożytna była na bardzo wysokim poziomie. Potrafili to wykorzystać Rzymianie zaopatrując swe miasta w wodę i odprowadzając ścieki. Medycyna starożytna zaskakiwała swą wiedzą, znajomością leczniczych właściwości rozmaitych roślin i substancji. A więc nie było w tym nic nadzwyczajnego poza długim okresem progresywnego rozwoju - od starożytnych Egipcjan po Rzymian. Krok po kroku rozwijała się cywilizacja.

Początek tzw. naszej ery to początek upadku tej cywilizacji. Nie da się  ukryć, że jak zwykle przyczyną upadku cywilizacji była religia. Chrześcijaństwo w ciągu niecałych trzystu lat weszło w sojusz z tronem i przejęło władzę. Mechanizm dokładnie ten sam, który doprowadził do upadku starożytnego Egiptu. Kapłani chcieli przejąć władzę. W Egipcie w tym celu przejęli najpierw wiedzę. Kapłani chrześcijańscy woleli wiedzę zniszczyć. Owszem byli tacy, którzy tę wiedzę zaczęli gromadzić. Już w V wieku działały zakony benedyktyńskie na swój sposób ratujące zabytki starożytności. Jednak nie po to by dać tę wiedzę ludzkości, ale by ją ukryć.  Po upadku starożytnej cywilizacji ludzkość cofnęła się w rozwoju o tysiąc lat. Znikła medycyna prawie zupełnie. Znów zaczęto uważać, ze Ziemia jest płaska. W astronomii dominowała teoria geocentryczna Ptolemeusza, bo pasowała rządzącej światem grupie do założeń ich religii. Naukę niszczono.

Skąd te wybitne jednostki, takie jak Da Vinci? To nie jest aż taka wielka tajemnica. W chwili pojawienia się reformacji i heretyków negujących władzę Kościoła Katolickiego, ta władza nieco osłabła. Żądni wiedzy ludzie dostali możliwość studiowania zabytkowych dzieł starożytności...

Historia ludzkości to rodzaj wahadła, które porusza się pomiędzy rozumem, a wiarą. Gdy zaczynają dominować religie, cywilizacje upadają.

Ulubione miejsce samobójców. Absolutnie numer jeden na świecie. Spytany policjant patrolujący most o to co jaki czas ktoś tu popełnia samobójstwo odpowiada: cały czas.

A widzieliście Abstrakt na netfliksie? to jest dopiero fajny dokument. Wgl netfliks ma spoko takie programy. W sam raz na wiecżór. No i ciekawie zrobione.

Zbieg okoliczności?
Za dużo ich jest.

Jacques Mayol - Człowiek Delfin.

Legendarna już postać w środowisku nurków, zwłaszcza tych w jego swobodnej odmianie (bez aparatów służących do oddychania pod wodą i bez specjalnych kombinezonów).
Posiadacz licznych rekordów w tej dziedzinie. Jako pierwszy pokonał barierę stu metrów (a dokładnie 105). I ustanowił to wieku 56 lat! Nurkował także wtedy, gdy miał już skoczńone 70 lat (zmarł w 2001 roku, rocznik 1927).
Zainspirowany życiem tego człowieka Luc Besson nakręcił wspaniały film - "Wielki Błękit".

"...najważniejsze dla mnie wcale nie jest bicie kolejnych rekordów, ale poczucie zjednoczenia z naszą Matką – morzem..."


/gdzieś powinien być też ten film z angielskimi napisami, ale nie potrafię namierzyć/

Festiwal w Jarocinie.
Festiwal, gdzie więcej było wolno? Festiwal niezależnych? Czy zawór bezpieczeństwa wymyślony przez władze PRL?
Przeważnie kojarzony przez większość ludzi jako miejsce prezentacji wyłącznie zespołów punkowych. Irokezy, pogo czy taplanie w błocie...
Koniec prawdziwego, niezależnego festiwalu wiąże się z osobą Kuby Wojewódzkiego i wszechobecnej komercji jaka tam się wtedy pojawiła z początkiem lat 90-tych.
Festiwal organizowany do teraz, ale... kto o tym jeszcze wie, interesuje się...
Za to na każdym kroku podkreśla się jego niby nadal wielką wyjątkowość podpierając się takimi fotkami jak ta poniżej...

Jest dużo informacji, także relacji muzycznych, z tych pierwszych jarocińskich festiwali - zachęcam do zapoznania się z tym ówczesnym fenomenem. Odbył się także w stanie wojennych chociaż nie odbyły się opolski i w Sopocie.

Katastrofa tunguska i (kolejne ciekawe) wyjaśnienie jej pochodzenia.

Ten dokument oglądałem pierwszy raz w roku jego powstania. Zrobił na mnie wrażenie. Po tylu latach nadal odczuwam to w równym stopniu...

1986, "Szczurołap".
To film o człowieku, którego profesją jest łapanie czy eliminowanie szczurów tam, gdzie ich obecność nie jest zbyt pożądana. To jedyna też taka osoba (wtedy) w Polsce trudniąca się tym na taką skalę. Ale nie jest to zwykły tępiciel gryzoni.
Myśliwy, filozof, członek stada... Sam nie wiem co przeważa.
Warto ten filmik - a jest krótki - zobaczyć a także przede wszystkim wysłuchać w całości.

"Dzieje kultury polskiej"   
Cykl krótkich filmów powstały w latach 1997-1998.
Ideą przyświecającą powstaniu tego cyklu była chęć przybliżenia kolejnemu młodemu pokoleniu Polaków historii ich własnego kraju ze szczególnym uwzględnieniem dorobku kulturalnego ich przodków. Wzbudzić w nich zainteresowanie ale też dumę z tak posiadanego dziedzictwa.
Wszystko ukazane (i przekazane) w sposób bardzo przejrzysty i łatwy w odbiorze, bez tej całej naukowej otoczki znanej z wielu akademickich opracowań...

Ogląda się z zainteresowaniem i prawdziwą przyjemnością.
(a potem chce się to wszystko zobaczyć na własne oczy :)  )

I- "Wiek X, narodziny".
II- "Wiek XI, trudne początki".
III- "Wiek XII, zakony i cywilizacja".
IV- "Wiek XIII, Europa wita!"
V- "Wiek XIV, jeden wspólny świat".
VI- "Wiek XV, sny o potędze".
VII- "Wiek XVI, złoty wiek".
VIII- "Wiek XVII, sarmacja czyli Polska".
IX- "Wiek XVIII, edukacja i upadek".
X- "Wiek XIX, blaski i cienie".

Podobnie i też ciekawie. I główny tytuł taki sam. I też o nas.
"Dzieje kultury polskiej"

Serial z lat 1986-1993. Reżyserem pierwszego odcinka był Jan Jakub Kolski.
Zamierzenia pewnie były inne ale skończyło się na wieku XVII. I ta rozciągłość w latach pomiędzy odcinkami. Późniejsze "uzupełnienia. Istny spontan :) Następny cykl (powyżej) jest już za to kompletny. Ten tutaj za to zaczyna się wcześniej - tysiąc lat  przed naszą erą. Skupia się też bardziej na samej państwowości, polityce, wpływach zewnętrznych kształtujących naszą przynależność i określenie. Ten późniejszy biegnie przez poszczególne wieki na falach dokonywanych się w tym czasie zmian w kulturze i sztuce...

SŁOWIAŃSKI ŚWIT. POCZĄTKI POLSKI, Jan Jakub Kolski, 1986
KORONA PIERWSZYCH PIASTÓW, Leszek Skrzydło, 1988
KRZYWOUSTY I JEGO SYNOWIE, Leszek Skrzydło, 1989
KRÓLESTWO BEZ KORONY, Leszek Skrzydło, 1990
KONIEC DYNASTII, Leszek Skrzydło, 1991
JAGIELLONOWIE. CZĘŚĆ I. 1370-1434, Andrzej Sapija, 1988
JAGIELLONOWIE. CZĘŚĆ II. 1444-1492, Andrzej Sapija, 1988
JAGIELLONOWIE. CZĘŚĆ III. 1500-1548, Andrzej Sapija, 1991
JAGIELLONOWIE. CZĘŚĆ IV. 1548-1572, Andrzej Sapija, 1991
MIĘDZY ZŁOTYM A SREBRNYM WIEKIEM, Leszek Skrzydło, 1992
WIEK SREBRNY, Leszek Skrzydło, 1993