Gdy pojawiła się moda na wieże audio w zmniejszonej wielkości oznaczanej często jako "midi", pomimo kryzysu końcówki PRL łódzka Fonica zaprojektowała gramofon G-8010 (G8010) jako część wieży oznaczonej symbolem ZM-8000.Produkowano te gramofony, podobnie jak wieże, w kolorze srebrnym lub czarnym. Po roku 1987 oznaczano je jako GS-460 i GS-470 (srebrny i czarny) i nazwą "Bernard". Warto tu dodać, że nazwa "Bernard" stała się takim elementem stałym oznaczającym gramofony hi-fi średniej klasy, które jednak ze sobą często nie miały za dużo wspólnego.
I tu dygresja. Pierwszy "Bernard" G-603 miał napęd paskowy i autostop, a silnik miał optyczno-elektroniczną regulację obrotów. Ramię było dość porządne, ale headshell był przymocowany na stałe (duży minus). Późniejszy "Bernard" Gs-434 miał podobną konstrukcję, ale inne ramię. Headshell także był na stałe, a na dodatek był z plastiku, ramię było krótsze i lżejsze niż w modelu poprzednim. Ale obudowa była porządna i masywna, czasem fornirowana, czasem srebrna lub czarna. Kolejne "Bernardy" (np. GS-431) miały ramiona podobne do gramofonu "Adam" (żeby nie powiedzieć takie same), ale różniły się mechanizmem opuszczania i podnoszenia. To było zresztą kiepskie ramię, choć headshell był odkręcany. Przede wszystkim były to krótkie ramiona i headshell był dostosowany do wkładek MF-100. Dziś to utrudnienie przy zmianie wkładki na inną.
G-8010 był mimo wszystko konstrukcją dość trwałą, co dziś czyni go dobrym wyborem na gramofon dla początkującego melomana, który nie chce na początek wydać zbyt wiele pieniędzy. Nie był to gramofon wybitny, ale dziś po latach muszę przyznać, że nie taki zły. Spójrzmy na pomiar obrotów. Po lewej wynik dzisiejszy, a po prawej dane techniczne. I na dodatek, jest to gramofon, który nie przeszedł żadnej gruntownej renowacji połączonej z wymianą elementów elektronicznych. Wyciągnięty z piwnicy, wyczyszczony i odkurzony, nasmarowany z wymienionym paskiem oraz igłą.
| pomiar.jpg | Dane techniczne
• Obroty: 33 1/3 oraz 45 obr./min • Odchyłka obrotów: ≤ ±2% • Kołysanie i drżenie dźwięku: ≤ ±0,15% • Pasmo przenoszenia: 20–20 000 Hz (dla wkładki MF-100) • Przesłuch międzykanałowy (1000 Hz): ≤ -20 dB • Zasilanie: 220 V / 50 Hz, pobór mocy maks. 20 VA • Wymiary: 360 × 386 × 120 mm • Masa: 5,8 kg |
Oczywiście stan wizualny zależy od wielu czynników. Egzemplarz, który mi się trafił wizualnie nie porywa. Uwagi na Tinderze by się nie doczekał. Najgorszy jest sporej wielkości "pajączek" na pokrywie. Pokrywę można wypolerować, ale pęknięć się nie usunie. Nowa pokrywa byłaby zbyt droga, nawet używane kosztują od 150 do 200 PLN. Gramofon oprócz dokładnego czyszczenia dostał nowy pasek, nową igłę (współczesny zamiennik), a także klawisz opuszczania /podnoszenia ramienia (te oryginalne bardzo często się łamały i to zwykle powodowało, że gramofon wędrował na szafę lub do piwnicy, bo bez niego nie dało się go używać).
Rzecz jasna można taki gramofon odnowić na zupełnie innym poziomie. Plintę z płyty wiórowej (nb. bardzo dobrej jakości) można pomalować lub nawet przykleić fornir (naturalny lub winylowy), zmienić aluminiowy front na mniej zniszczony lub nawet dać do fachowca w celu renowacji, zmienić kondensatory w module regulacji obrotów i potencjometr. Jednak te gramofony mogą osiągnąć cenę najwyżej do jakichś 700 PLN, więc finansowo jest to działanie dla miłośnika Unitry, który ma czas i umiejętności.
g8010-front.jpg
g8010-pajaczek.jpg
g8010-top2.jpg
g8010-klawisz.jpg